http://khzdoe.ir http://khzdoe.ir/rha/danesh/84 نوع: طرح پژوهشی
مجری /استادان راهنما: مهندسی مشاور رویان
مدیر گروه مطالعات/ استادان مشاور: علی مرزوقی
زمان اجرا: 1391

تالاب هورالعظیم را می توان به چاله پهناوری دانست که از شمال به هورالسناف در خاک عراق و از جنوب به جلگه ها و دشت های کم ارتفاع دجله ختم می شود. حد شرقی هور در خاک ایران در شمال غرب شهرستان بستان در محل روستای چزابه و حد غربی در خاک عراق است.حد شمالی آن نیز در خاک ایران در حوالی روستای سابله است.تالاب هورالعظیم چون دیگر تالاب ها به لحاظ بهره گیری مفرط از توانایی های آن توسط ساکنین و شهرهای نزدیک به آن و همچنین تخریب ها و تغییرات ایجاد شده در دوران جنگ تحمیلی و حتی پس از آن توسط دولت عراق با انحراف آب رودخانه فرات همراه بوده است.مهمترین اهداف طرح، مطالعه فیزیکی تالاب ،وضعیت اقلیمی ،زمین شناسی ،خاکشناسی ،هیدرولوژی ، وضعیت شیمیایی ، وضعیت زیستی،کاربرد روشهای مدیریتی بمنظور مناطق حساس و آسیب پذی، مدیریت بهینه تالاب جهت حفظ اکوسیستم های استثنایی آن است . روش های انجام شده طرح مطالعات میدانی و روشهای نمونه برداری از فاکتور های فیزکی و شیمیایی روش آزمایشگاهی روش تحقیق ارزشهای مناطق و تحلیل داده ها و محاسبه آماری می باشد. http://khzdoe.ir/rha/danesh/61 نوع: طرح پژوهشی
مجری /استادان راهنما: دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات خوزستان
زمان اجرا: 1388

این تحقیق به منظور بررسی وضعیت زیستگاه و گونه گوزن زرد ایرانی در منطقه حفاظت شده و پناهگاه حیات وحش دز و کرخه انجام گردید. روش مطالعه میدانی بصورت ترانسکت اندازی و کوادرات گیری در داخل مناطق بود که از ابتدای شمالی مناطق کار ترانسکت اندازی شروع و این کار تا انتها با فواصل پنج کیلومتری صورت گرفت که در داخل هر ترانسکت که بصورت نواری و عمود بر مسیر حرکت رودخانه بود بسته به مسافت مرز منطقه تا رودخانه به تعداد متغیر کوادرات زده می شد. نتایج حاصل از این تحقیق نشان می دهد که میزان تولیدات منطقه که به دو صورت درختی و علفی تقسیم شد به این صورت است که تولیدات درختی 7/12871 گرم در صد متر مربع در منطقه کرخه و 6/20624 گرم در صد متر مربع در منطقه دز و همچنین میزان تولیدات علفی در منطقه کرخه 55/25 گرم در متر مربع و در منطقه دز 3/28 گرم در متر مربع محاسبه گردید. بر همین اساس میزان ظرفیت برد محیط برای گوزن زرد در منطقه کرخه 6513 راس و برای دز 11950 راس بدست آمد. بررسی زیستگاه نشان می دهد که در ناحیه کرخه دو گونه گز و سریم میزان نهال های آنها در اکثر ترانسکت ها برابر با بالغین بوده ولی در گونه پده در قسمت های شمالی بیشتر است. بطور کلی میزان درختان نهال تا حدودی کمتر از بالغین می باشد. یعنی به طور متوسط به ازای 67/1 درخت پده بالغ 65/1 درخت پده نهال وجود دارد و این نسبت برای گز 6/5 به 2/5 و برای سریم 2 به 9/1 درخت می باشد.برخلاف کرخه منطقه دز با شرایط متفاوتی روبرو می باشد در این ناحیه نسبت بالغین به نهال ها برای پده 9/1 به 8/1 ، گز 3/1 به 4/7 و سریم 2/1 به 8/0 می باشد و این نشان دهند این است که میزان گز از وضعیت مطلوبی برخوردار نمی باشد چون اثر درختان بالغ بر اثر قطع آنها از بین رفته اند.براساس مشاهده اثر ردپا و سرگین گوزن زرد و مقایسه آن با نمونه اصلی که از سایت گوزن زرد در منطقه پناهگاه حیات وحش کرخه گرفته شده است. در این تحقیق در کل منطقه حفاظت شده و پناهگاه حیات وحش دز فقط در نزدیکی سایت گوزن زرد در حال احداث در سمت شرقی رودخانه که ذعرض جنگل حدودا یک کیلومتر است و از انبوهی خوبی در آنجا برخوردار است اثر ردپای گوزن زرد مشاهده گردید که پس از مقایسه آن با نمونه اصلی مشخص گردید که حداکثر 2 راس گوزن زرد در ناحیه زندگی می کنند. و در منطقه کرخه نیز می توان گفت که حدودا 5 راس گوزن زرد با درجه اطمینان بالا وجود دارد. http://khzdoe.ir/rha/danesh/20 نوع: طرح پژوهشی
مجری /استادان راهنما: مهندسان مشاور رویان
مدیر گروه مطالعات/ استادان مشاور: علی مرزوقی
زمان اجرا: 1391

آهوی ایرانی Gazella Subgutturosa زوج سمی است که به جنس Gazella تعلق دارد . بررسی های تاکسونومیک نشان داده شده است که جمعیت های آهوی ایرانی شرق کوه های زاگرس در سطح زیر گونه از جمعیت های موجود در غرب کوه های زاگرس متفاوتند غالب جمعیت های موجود در غرب کوههای زاگرس در حال حاضر منقرض شده و تنها جمعیت های کوچکی در خوزستان و ایلام و کرمانشاه باقی مانده است . این گونه در ارزیابی 2006 و 2010 IUCN در طبقه آسیب پذیر قرار گرفته است و نسبت به سال 2002 وضعیت وخیم تری را نشان می دهد. در این پژوهش به منظور احیا زیر گونه غرب زاگرس در منطقه شکار ممنوع دیمه رامهرمز زیستگاه دیمه از جنبه های گوناگون مورد بررسی قرار گرفت. این منطقه با وسعت حدود 15300 هکتار در 15 کیلومتری جنوب رامهرمز از سال 1373 به مذت 3 سال و سپس از سال 1386 به مدت 5 سال به عنوان منطقه شکار ممنوع معرفی شده است بررسی های انجام شده بر روی گونه های مختلف آهو گونه های قابل انتقال مشحص ، وضعیت پرورش در حصار در منطقه دیمه و وضعیت حفاظتی در این منطقه مشخص گردید