<?xml version="1.0" encoding="utf-8" ?> 
			<rss version="2.0">
			
			<channel>
			<title>اداره کل حفاظت محیط زیست استان خوزستان</title>
			<link>http://khzdoe.ir</link>
			<description></description>
				
				<item>
					<title>بررسی وضعیت زیستگاه و گونه گوزن زرد ایرانی در پناهگاه های حیات وحش دز و کرخه</title>
					<link>http://khzdoe.ir/rha/danesh/46</link>
					<description>نوع: طرح پژوهشی<br />
مجری /استادان راهنما: دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر<br />
زمان اجرا: 1380<br />
<br />
گوزن زرد ایرانی بزرگترین زیرگونه گوزن زرد با وزنی بین 40 تا 100 کیلوگرم است . زیر گونه بسیار نزدیک آن گوزن زرد اروپائی می باشد. زیر گونه ایرانی یکی از نادر ترین انواع گوزن در جهان می باشد که در سالهای اخیر به عنوان گونه در معرض خطر نابودی در لیست قرمز قرار گرفته است.گوزن زرد ایرانی در اراضی جنگلی بسر می برد . رژیم غذائی متنوع داشته و تغذیه آن بر اساس فصل تغییر می کند و شامل علف ، برگ گیاهان و میوه است. به صورت گله ای زندگی می کند و نرها در فصل جفت گیری برای خود قلمرو تشکیل میدهند. سابقاّ این گونه در غرب ایران ، سوریه ، لبنان تا عراق و همچنین شمال افریقا از مرز تونس تا دریای سرخ  می زیسته است اما با شکار بی رویه ، امروزه در اکثر مناطق دامنه زیست خود ، منقرض شده است .سالهای جنگ تحمیلی و شرایط جنگی پس از آن به مدت بیش از ده سال اجازه نعیین وضعیت گوزن زرد ایرانی را نداد.نقل و انتقال گوزن زرد ایرانی از مناطق دز و کرخه به زیستگاه های جدید از سال 1342اغز شده و  شامل دشت ناز ساری، منطقه سمسکنده ، منطقه حفاظت شده ارژن و پریشان و جزیره اشک واقع در  پارک ملی دریاچه ارومیه بوده است.از جمله عوامل تهدید کننده گونه می توان به وجود سکونتگاه های انسانی در منطقه ، قطع اشجار ، دخل و تصرف عدوانی اراضی منطقه ، اثرات جبران ناپذیر جنگ تحمیلی ،وجود مراکز آلاینده صنعتی در منطقه ، چرای دام ، آلودگی آب و ... اشاره کرد .</description>
				</item>
				<item>
					<title>طرح جامع مدیریت نوار ساحلی استان خوزستان</title>
					<link>http://khzdoe.ir/rha/danesh/41</link>
					<description>نوع: طرح پژوهشی<br />
مجری /استادان راهنما: دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر<br />
مدیر گروه مطالعات/ استادان مشاور: احمد سواری<br />
زمان اجرا: 1384<br />
<br />
در این مطالعه دو روش بین امللی و علمی بمنظور ارزشیابی و تعیین توان و قابلیت های  زیست میحطی نوار احلی خوزستان بکار گرفته شد.1- معیارهای 34 گانه IUCN (Salm & Clark-19842 توان زيست محيطی و نقش آن در پهنه بندی سرزمين بر اساس روش پهنه بندی نقشه های رقومی هر یک از منابع یاد شده تهیه و تزسیم گردید با استفاده از روش IUCN،  5 معیار که شامل 34 زیر معیار اکولوژیکی، اقتصادی، اجتماعی، عملی و منطقه ای مورد ارزشیابی کمی و کیفی قرار گرفت.در روش پهنه بندی سرزمین نیز پهنه هایی که در ترانسکت خور موسی قرار دارند قابلیت و توانایی های کاربری حفاظت را نشان دادند و البته با اعمال مدیریت زیست محیطی و پایش اکولوژیکی مستمر نیز میتوان اکوتوریسم ( گردشگری گسترده ) را نیز در مناطق مذکور مستقر نمود. با توجه به اطلاعات بدست آمده موقعيت امتيازي مناطق مورد مطالعه در روش IUCN به شرح زير مي‌باشد1- منطقه خليج يا خور موسي با استعدادترين منطقه :بالاترين مجموع امتيازها به ميزان 123 امتياز.ثبت در ليست تالاب‌هاي رامسر به خاطر وجود تالاب خور موسي و اهميت بين المللي آن.تنوع زيستي و ذخيره گاه آبزيان خليج فارس .مأواي چندين گونة نادر، در حال انقراض و آسيب پذير.اهميت فوق العاده اقتصادي و بازرگاني منطقه در سطوح ملي و فراهم2- از منطقه خوریات گوبان و کوارین و سواحل بحرکان در رده دوم امتيازبندي قرار دارد :برخورداري از دومين و سومین حداكثر امتيازها به ميزان 114 و 101 امتياز.ثبت از ليست تالاب‌هاي رامسر به خاطر وجود تالاب بين المللي الاميه در مصب رودخانه .تنوع زيستي آبي و وجود سواحل پوشيده از نيزار و علفزارهاي ساحلي در پهنه‌هاي گلي بارور.موقعيت مكاني خاص با توجه امتيازبندي‌ها و دلايل ارائه شده، خور موسي با كسب حداكثر امتيازها و بهره‌مندي از ارزش‌هاي بالا و ويژگي‌هاي خاص از شايستگي لازم جهت احراز منطقه تحت نظارت و مديريت زيست محيطي برخوردار گرديده و از امكان تبديل به منطقه حفاظت شده ساحلي در خطوط ساحلي خوزستان را دارا مي‌باشد.</description>
				</item>
				<item>
					<title>تعیین نیاز آبی و بهینه سازی رژیم آبی تالاب شادگان</title>
					<link>http://khzdoe.ir/rha/danesh/39</link>
					<description>نوع: طرح پژوهشی<br />
مجری /استادان راهنما: آموزشکده فنی سازمان اب و برق خوزستان<br />
مدیر گروه مطالعات/ استادان مشاور: مهران افخمی<br />
زمان اجرا: 1383<br />
<br />
تالاب بين المللی شادگان دارای وسعتی برابر  537700 هکتار است که 296000 هکتار از آن براساس مصوبه شماره 41_22/9/1351 شورايعالی حفاظت محيط زيست بعنوان پناهگاه حيات وحش شادگان تعيين گرديده است.تالاب شادگان در طول جغرافيايي50 48 و 17 48 و عرض جغرافيايي 58 30 و 17 30 قرار گرفته است که در انتهای جنوب غربی ايران به فاصله 40 کيلومتری از شهرستان اهواز واقع گرديده است.عمده ترين منابع تغذيه تالاب شادگان بزرگترين و عمده ترين منبع تغذيه تالاب شادگان را رودخانه جراحی بوجود می آورد. رودخانه جراحی شاهرگ حياتی حوزه آبريزی است به وسعت 23245 کيلومتر مربع که در دامنه های جنوبی و جنوب غربی سلسله جبال زاگرس ميانه واقع شده است.رودخانه کارون منبع ديگر آب شيرين تالاب شادگان را تشکيل می دهد. اين رودخانه از آبراهه های مارد و سلمانه به تالاب شادگان ارتباط داشته و در زمان طغيانهای فصلی، سرريز خود را در تالاب مذکور تخليه می نمايد.جريانهاي سيلابهاي رودخانه كوپال و سرريزهاي رودخانه كارون ( در ساحل شرقي ) به تالاب شادگان تخليه شده و آن را تغذيه مي نمايد. آب ورودي از واحدهاي كشت و صنعت نيشكررسوبگذاری و پر شدن تدريجی تالاب بوسيله رسوبات از عوامل مهم تهديد کننده تالاب است. ساليانه نزديک به 5150 هزار تن مواد رسوبی که معادل 1410 تن در کيلومتر مربع می باشد از طريق رودخانه جراحی به مناطق پايين دست منتقل می شود. بالا بودن رسوبات به دليل فرسايش پذيری حوزه آبريز و ضعيف بودن پوشش طبيعی خاک می باشد که در فصول طغيانی اين رسوبات وارد تالاب شادگان شده و تأثيرات سوء اکولوژيک خود را بر تالاب و تغيير مکان اراضی کشاورزی می گذارد.</description>
				</item>
				
				
			</channel>
			
			</rss>