طرح زمین پزشکی استان خوزستان فاز اول
نوع: طرح پژوهشی
مجری /استادان راهنما: دانشگاه شیراز
مدیر گروه مطالعات/ استادان مشاور: فرید مر - بهنام کشاورزی
زمان اجرا: 1391
زمين شناسي پزشکي علمي است که به رابطه بين عوامل زمين شناختي طبيعي و تندرستی انسان و حيوان، و درک اثر اين روابط بر توزيع جغرافيايي مشکلات سلامت میپردازد. در این پژوهش تلاش شدهاست که با جمع آوری و تجزیه و تحلیل اطلاعات پایه استان خوزستان، نقاط دارای اولویت مطالعه در این استان شناسایی شده، و با تعیین پارامترهای مهم برای مطالعه، مسیر انجام پژوهشهای زمین شناسی پزشکی در این منطقه هموار شود. برای این منظور اطلاعات پایه استان شامل زمین شناسی، آب شناسی، هواشناسی، کاربری زمین، کشاورزی، صنایع و معادن، تأسیسات شهری، اطلاعات جمعیتی، نرخ بروز سرطان و وقوع پدیده گرد و غبار، از سازمانها و مراجع مربوطه تهیه و بررسی شدند. هریک از شهرستانهای استان را میتوان به عنوان یک محدوده مطالعاتی درنظر گرفت. نتایج تحلیل دادهها نشان داد که میتوان محدودههای مطالعاتی را در سه گروه کلی از نظر اولویت مطالعه زمین شناسی پزشکی ردهبندی کرد. بر این اساس، محدودههای مطالعاتی اهواز، ماهشهر، آبادان، دزفول و مسجدسلیمان در رده اول، محدودههای خرمشهر، بهبهان، شوشتر، رامهرمز و شوش در رده دوم، و سایر شهرستانهای استان در رده سوم قرار میگیرند. بنابراین میتوان در فاز دوم طرح، شهرستانهایی را که در رده اول اولویت قرار گرفتهاند مورد مطالعه قرار داد. در پژوهشهای زمین شناسی پزشکی سعی بر این است که انواع نابهنجاریهای عنصری شامل آنومالی غلظت عناصر غیرضروری برای تندرستی و نیز کمبود و بیشبود عناصر ضروری مورد ارزیابی قرارگیرد چراکه علاوه بر آلودگی، کمبود عناصر درشتمغذی و ریزمغذی ضروری برای موجودات زنده نیز در بروز نابهنجاریهای تندرستی نقش دارند. آلایندههای آلی از دیگر آلایندههای مهم در استان خوزستان به شمار میروند چراکه منشأ اصلی این ترکیبات صنعت نفت و احتراق ناقص مواد آلی است و با توجه به فعالیتهای گسترده نفتی در استان خوزستان، این ترکیبات نیز به همراه فلزات سنگین نیاز به بررسی دارند. بنابراین در فاز دوم طرح، آلایندههای آلی شامل TPH، PAH، BTEX، MTBE، PCB، دیوکسین و فوران به همراه فلزات سنگین نیاز به بررسی دارند. علاوه بر پارامترهای اصلی مورد بررسی در این مطالعه، به منظور بررسی رفتار زمینشیمیایی عناصر در محیطهای مختلف، برخی پارامترهای ثانویه نیز نیاز به سنجش و بررسی دارند. در محیطهای خاک، غبار هوا، غبار خیابان و رسوب، پارامترهای فیزیکوشیمیایی شامل بافت، هدایت الکتریکی، ظرفیت تبادل کاتیونی، مواد آلی کل و درصد کربنات کلسیم نیز اندازهگیری خواهند شد. همچنین تهیه مقاطع نازک و تجزیه XRD نمونههای سنگ، غبار و برخی نمونههای رسوب و خاک به تعیین تفاوت ساختار بلوری و شیمیایی ذرات مورد آزمایش که تأثیر بسزایی در رفتار عناصر و همچنین اثرمستقیم ذرات بر سلامتی دارند کمک میکند. زیستدسترس پذیری عناصر در محیطهای خاک، غبار و رسوب نیز با روشهای استخراج گزینشی تعیین خواهد شد. با توجه به اهمیت بیشتر شهرستان اهواز به عنوان مرکز استان و تمرکز بیشتر جمعیت در آن نسبت به سایر محدودههای مطالعاتی، نقاط نمونه برداری از محیطهای مختلف چرخه زیستزمینشیمیایی عناصر در این شهرستان به طور نسبی تعیین شد. بر این اساس برای مطالعه زمین شناسی پزشکی شهرستان اهواز 15 ایستگاه نمونه برداری از سنگ، 90 ایستگاه نمونه برداری از خاک شهری، 93 ایستگاه نمونه برداری از خاک صنعتی، 170 ایستگاه نمونه برداری از خاک کشاورزی، 170 ایستگاه نمونه برداری از گیاه، 70 ایستگاه نمونه برداری از آب زیرزمینی، 25 ایستگاه نمونه برداری از آب سطحی و رسوب، 12 ایستگاه نمونه برداری از باران، 10 ایستگاه نمونه برداری از غبار هوا، 20 ایستگاه نمونه برداری از رواناب، 63 ایستگاه نمونه برداری از غبار خیابان و تعداد متغیری نمونه پساب پیش بینی شده است.